Twee tekeningen van Matthijs.
Twee tekeningen van Matthijs. Omdat ik eergisteren zo heb genoten van de tentoonstelling van Matthijs Röling in het Drents Museum, herinnerde ik me opeens dat ik hem vorig jaar twee keer heb getekend. Niet dat ie model voor me heeft gezeten, want daar is onze verstandhouding helemaal niet naar. We zijn niet bevriend en we kunnen rustig stellen dat ik hem beter ken dan hij mij. De laatste keer dat we elkaar tegen het lijf liepen was op een tentoonstelling in De Weem van Henk Helmantel. Ik maakte hem een compliment over een schilderijtje dat er van hem hing en waar ik het net met Pieter Pander, die er ook rondliep over had; dat we het toch maar mooi allemaal van hem hebben geleerd. Hij mompelde op z’n bekende manier met het hoofd naar beneden iets onverstaanbaars en herhaalde een paar keer “ja, ja , ja”, maar had denk ik geen idee waar ik het over had. Een keer daarvoor bij een opening bij galerie Den Andel zag ie me voor Eddie Roos aan. Het maakt me niet uit, maar het illustreert w...